موزيك

موسيقي در همه ي دوران نقش پر رنگي داشته است و شنا با دانلود آهنگ هاي برتر پارسيانه مي توانيد از موسيقي هاي جديد و قديمي بهره ببريد.دوران تاريخي و اجتماعي و سياسي نقش مهم در تحولات هنر داشته است از آنجا كه نقش اديان الهي به ويژه اسلام در اصلاح انسان و جامعه است، سعي براين بوده پديده هايي را كه جهت باطل و منفي دارد، حرام اعلام كند و پديده هايي را كه مطابق نيازهاي انسان بوده است ونيز داراي اشكالاتي هست، با تعيين ملاك‌ها و ضوابطي اصلاح نمايد.

در دوران حاكميت حاكمان و درباريان منحرف بر مسلمانان، آنچه از موسيقي نمود داشته، آهنگها و تصنيف هاي نادرستي بوده است كه براي بسياري اين گمان را به وجود آورده كه موسيقي چيزي جز جنبه هاي منفي نيست، حال آنكه موسيقي مانند ساير هنر‌ها از درون انسان برخاسته و با نياز انسانها مرتبط است و مي تواند در خدمت علم، تربيت و كمال باشد، احساسات و عواطف انساني را زنده نموده، رشد دهد.

موسيقي به مفهوم عام آن از نظر زبان شناسان همان نظام آوايي كلام است كه در زبان فارسي و عربي آنرا زير و زبر و در انگليسي Phonetic system ناميده مي شود كه آنرا موسيقي كلام مي نامند كه بدون استفاده از نظام موسيقيايي زبان، كاربرد زبان و صحبت كردن امكان پذير نيست جنبه موسيقيايي زبان صرفاً براي زيبايي و لذت بخشي زبان نيست بلكه عامل انتقال مفاهيم و احساسات به مخاطب نيز مي باشد .

موسيقي به معناي خاص، كه انسان ابتدايي آن را از طبيعت آموخت. صداي آبشار، ريزش باران، رعد و برق و وزش باد از ميان برگها، آواز پرندگان، صداي امواج دريا و هزاران صداي ديگر بزرگترين الهام بخش انسان براي ساختن و به وجود آوردن موسيقي بوده‌اند.

خداجويي انسان از ديرباز موجب شده است كه وي نيازي دروني براي پرستش موجودي برتر د رخود احساس نمايد. اين نياز گاه به صورت پرستش عوامل طبيعت و به عنوان نمودي از خدا، مانند خورشيد و ماه و ستاره و... و گاه به صورت پرستش عوامل طبيعي مثل آتشفشان، طوفان، زلزله و... به عنوان نمودهايي از خشم پروردگار بود، و از آنجا كه ترسي را در دل انسان به وجود مي آورد، آوازهايي به عنوان تمنا از درگاه خدا به وجود آورد كه بتدريج به صورت سروده هاي مذهبي و آوازهاي جمعي عبادي درآمد.

موسيقي علمي از هشت قرن قبل از ميلاد در يونان وجود داشت و قواعدي نيز براي آن پايه گذاري گرديد. رومي‌ها كه در تمدن وارث يوناني‌ها بودند، موسيقي را از آنان اقتباس كردند. پس از آنكه كشورهاي غربي مسيحيت را طي چهار قرن اول ميلادي پذيرفتند، همزمان موسيقي نيز با ترويج و توسعه سروده هاي مذهبي تكامل پيدا كرد.

بعدها با تاثير تمدن يوناني بر تمدن ايراني، موسيقي در ايران رو به ترقي نهاد. بنابر نوشته مورخان تاريخ مثل هردوت و گزنفون، ايرانيان باستان براي مردگان و نيز در جنگها از نوعي آواز و موسيقي استفاده مي كرده اند. جشن و سرود ملي ايرانيان همواره با سرود و موسيقي دسته جمعي همراه بوده كه در دوره ساساني درخشش فوق العاده اي داشته است. اعراب پيش از اسلام با موسيقي و ساير هنرهاي زيبا آشنا نبودند و تنها در سرودن شعر و ساختن قطعات منظوم تبحر داشتند. آنان هنگامي كه هنوز چادرنشين بودند، موسيقيشان محدود به آوازهايي بود كه براي تهييج و تحريك شترها به كار مي بردند و اصطلاحا به آن «حدي» مي گفتند.

در هر حال اعراب داراي نوعي موسيقي بوده‌اند و تاريخ جنگهاي پيامبر با مشركين نشان مي دهد كه مشركين قريش براي تحريك جنگجويان خود نوعي از موسيقي استفاده مي كرده‌اند.

ابوالفرج اصفهاني در كتاب «الاغاني» خود، مسعودي در «مروج الذهب» و ابن خلدون در «مقدمه» تاريخ خود ورود موسيقي به دربارهاي اموي و عباسي را از موسيقي ايران مي دانند. ايرانيان تجربه طولاني در موسيقي داشته‌اند. در دوره ترجمه، موسيقي علمي از يوناني ترجمه شده، به تدريج موسيقي ايران و اعراب برمبناي علم موسيقي كاملتر گرديد.

جالب است بدانيم پس از بعثت پيامبر اكرم (ص) موسيقي غنايي لهوي متداول بين استفاده كنندگان آن از پيشرفت باز ايستاد و سيرنزولي يافت و موسيقي جديدي بدون اختلاط با فعل حرام رواج يافت. اما با روي كار آمدن امويان و سپس عباسيان، موسيقي غنايي لهوي بار ديگر با افعال حرام همراه شد و در مجالس بزم و ميگساري و نيز اجتماع مردان و زنان فاسد رواج يافت.

از آنجا كه موسيقي احساسات را به شدت تحت تاثير قرار مي دهد، داراي جنبه هاي منفي و مثبت است. البته گرايش به جنبه هاي منفي آن، جايگاه خود را در دربار شاهان و خلفا بيشتر باز كرد. در دوران بني اميه، از زمان معاويه چهره مبتذل موسيقي شكل گرفت و كار به جايي رسيد كه ابن عباس به يزيد پرخاش كرد و او را به خاطر اينكه پيوسته با زنان خواننده و نوازنده اوقات خود را مي گذراند، نكوهش نمود.

ابونصر محمدبن فارابي، فيلسوف ايراني خراساني چندين كتاب در موسيقي علمي نوشته است؛ كتابهايي مثل «كلام في الموسيقي» و «الموسيقي الكبير».